سلام....خوبین

  چند وقتی بود که نمیومدم و کم میومدم و اصلا نمیومدم...

نه اینکه  فراموشتون کرده باشم!

راستش این آخرین آپه دیگه نمیخوام اصلا بیام... راستش دیگه حسش نیست.... دیگه حسه هیچی نیست...

براتون آرزو موفقیت و سربلندی دارم...

.....................بدرود.................

خداحافظ همین حالا

در حسرت فردای تو تقویمم پر میکنم

هر روز این تنهایی فردا تصور میکنم

همسنگ این روزای من حتی شبم تاریک نیست

   اینجا بجز دوری تو چیزی به من نزدیک نیست

  تو را من چشم در راهم شباهنگام 

  که می گیرند در شاخ  تلاجن سایه ها رنگ 

  سیاهی   

  وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم ،

  تو را من چشم در راهم.   

  شباهنگام ، در آن دم ، که بر جا ،  دره ها چون مرده ماران

  خفتگان اند

   در آن نوبت که بند ددست نیلوفر به پای سروکوهی

   دام    

   گرم یاد آوری یا نه ، من از یادت نمی کاهم

    تو را من چشم در راهم.

    سلامی بعد از مدت طولانی!!!

   یک سال و سه ماهه که روز شماری میکردم تا هرچی زود تر آلبومه جدیدش بعد    از یک شاخه نیلوفر بیاد و روزامونو با صدای قشنگش بگذرونیم...   خیلی خیلی منتظر بودم تا ژاکت هرچی زود تر بیاد...خلاصه گذشت و ۲۷ بهمن ماه آلبومه ژاکت با صدای محسن چاووشی اومد...خیلی خوش حال بودم اون روز... فقط من خوشحال نبودم همه ی هوادارای محسن همین حالو داشتن...این بار منتظرم که کنسرت بزاره و محسن و از نزدیک ببینم و صدای سخت و گرمشو بشنوم...  

       پاییز که میشد 

                   دلم شور میزد 

                          میترسیدم ژاکت  

                             یکی از همکلاسیهایم را  

                                پوشیده باشم

                                                       "محسن چاووشی"

!!!hi my friend

تو این پست می خوام یه عکس از chad بزارم برید حالشو ببرید...

راستی همه ی محتوای وب از chad نیستش.

چون از چاد خوشم میاد بعضی وقتا ازش عکس میزارم همین وبس...

و الا ۹۰٪ وب درباره ی خودمه و کارام و تجربه هام و عبرتام...

   چه خوبه؟!؟

                         " خوشا؟..."                       

  صدم غم هست،اما همدمی نیست

  و گر یک همدمم باشد غمی نیست

                                هزاران رازم اندر سینه پژمرد

                                دریغا و دریغا! مرحمی نیست

  خمار آلودم، اما ساغری نه،

  سراپا ریشم،اما مرهمی نیست

                                گنه ناکرده بادافرهکشیدن

                               خدا داند که این درد کمی نیست

  سیه چالی نصیبم شد چو بیژن

  چه گویم،با که گویم، رستمی نیست

                              بمیر ای خشک لب! در تشنه کامی

                              که این ابر سترون را نمی نیست

  نصیحت ناپذیر و حرف نشنو

  دلی دارم، که بی محنت دمی نیست

                             خوشا بی دردی و شوریده رنگی

                             که گویا خوش تر از آن عالمی نیست

  کم است "امید" اگر صدبار گویم

  صدم غم هست ،اما همدمی نیست

  زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

  زندگی پرشی دارد اندازه ی عشق

  زندگی چیزی نیست که لب تاغچه عادت از یاد من و تو برود

  زندگی حس غریبیست که یک مرغ مهاجر دارد

  زندگی سوت قطاریست که در خواب پلی میپیچد

  زندگی گل بتوان ابدیت

  زندگی ضرب زمین در ضربان دل هاست

  زندگی هندسه ی ساده ی تکرار نفس هاست

  هرکجا هستم باشم آسمان مال من است

  پنجره فکر هوا عشق زمین مال من است

  آری آری زندگی زیباست...

  زندگی آتشگهی دیران د پابرجاست

  گر بیفروزش رقص شعله اش در هر کران پیداست

  ور نه خاموش است و خاموشی گناه ماست...

              

سلام...

خوبید...من هی بدک نیستم شکر خدا زندم ونفس میکشم فقط و فقط به امید خودش و روز های خوب...امیدوارم حال شما رو به را باشه...

حال و اوضاع من که تعریفی نداره...بازم مث همیشه کولبار غمم سنگین تر از هر روزه و داره پشت خمیدمو میشکنه...تو دلمم پر غم و دلم پر خون...دل هیچکی مث من غم نداره ...هرکی از راه رسید نا رفیق بود و از پشت با خنجرش کوبید به قلب خستم...رو دلم زخم هزارتا خنجر...بازم مث همیشه زخمی تر از همیشم...

انشالله که حال شما خوب باشه و اگر هم نیست که امیدوارم هرچی زود تر شادی و خوشی خیلی مهربوون بیاد کنارتون بشینه و ولتون نکنه تا اخر عمر...چون اگه شما خوب باشید مسلما از خوشی و شادیتون منم حالم خوب میشه...

هههههههههههههی.........همینجوری عالم و ادمو غم و غصه گرفته...مگه نه...درد هر کیم به خودش بسه ...حالا منم بیام تو وبم از غم و غصه بگم که نمیشه... باشه پس دیگه سعی میکنم نگم خوبه...ولی چه کنم که پر دردم...در ضمن مرسی از دوستایی که بهم میگن دیگه با غم زندگی نکن. اما مگه میشه غم تو دلم لونه کرده ...غم مث مهمون ناخونده اومد تو دلم ...

_{...  رهایی  ...}

_{کفتـــر کـــشته پرونــدن نداره}

_{رو خاک و خونا کشوندن نداره}

_{کفتر کشته پرونـــــدن نداره}

_{کتاب کهنه که خوندن نداره}

_{داره از تنهایی گریــــــــم میگیره}

_{توی این شهر دیگه موندن نداره}

_{کی میشه که من و تو ما بشیم و رها بشیم}

_{مرغ پر بسته که کشــــتن نداره}

_{وقتی کشتی  دیگه گفتن نداره}

_{از یه در بچه ی تاریک و سیاه}

_{پای  پیرو خسته دیدن نــداره}

_{اگه تو باغچه فقط یه گل باشه}

_{گل اون باغچه کــه چیدن نداره}

_{هر درختی که یه روزی پیر میشه}

_{اون و از ریشه ســـــوزوندن نداره}

_{کی میشه که من و تو ما بشیم و رها بشیم}

_{فصل مردن واسه من کی میرسه}

_{وقت پرواز مــــــــــن از این قفسه}

_{از من در به در این جا چی می خواد}

_{بگیرید اگــــر که مقصـــــد نفســـــه}

_{توی گل هــــــم مثال اطلسی نیست}

_{حرفهای من مثل حرف کسی نیست}

_{شعر من حــــــرف قشنگ رفتنه}

_{حرف حق تا دنیا دنیاست گفتنه}

_{کی میشه که من و تو ما بشیم و رها بشیم}

 ...  بوی گندم ...

بــــوی گندم مــال من

هر چی که دارم مال تو

یه وجب خاک مــال من

هــــر چـــی می کـــارم مال تــو

اهل طاعونی این قبیله مشرقیم

تویی این مسافر شیشه ای شهر فرنگ

پوســتم از جنس شــــبه

پوست تو از مخمل سرخ

رختم از تابل تن پوشه تو از پوست پلنگ

بــــوی گندم مـــــال من

هر چی که دارم مال تو

یه وجب خاک مال مــن

هر چی می کارم مال تو

تو به فکر جنگل آهن و آســـمون خراش

من به فکر یه اتاق اندازه تو واسه خواب